Αρχίζουμε..με "Αντίο"

Είναι βραδάκι Τρίτης κι’αποφασίζω να ξεκινήσω να γράφω.

Δε θα γράψω πολλά όμως για πρώτη φορά.

Ακούω αυτό.

Ακούστε το και σείς.

Σήμερα θα σας πω για τα «ΑΝΤΙΟ».Αυτά που αναγκαζόμαστε να λέμε για ένα σορό λόγους,πολλούς απ’αυτούς έχουμε όλοι γνωρίσει και ζήσει.Δεν είναι όμορφα τα Αντίο και οι χαιρετισμοί..Δένεσαι με ανθρώπους και μετά πρέπει να τους αποχαιρετήσεις μέχρι να τους ξαναδείς..Και ποιος μας ρώτησε αν θέλουμε να ζούμε μακριά απ αυτούς τους ανθρώπους ? Είτε για μεγάλο είτε για μικρό χρονικό διάστημα.. Εγώ όταν κάτι το έχω επιλέξει,το θέλω στη ζωή μου.Δε θέλω να πρέπει να το αποχαιρετώ.Το θέλω για π.ντ. εκεί..Και από αυτή τη λέξη με τις τελίτσες λείπουν 2 άλφα..διότι δεν υπάρχει το γιαπάντα οπότε τα θέλω για όσο γίνεται εκει, διπλα μου ! Ο μόνος λόγος που θέλω να λέω αντίο σε κάποιον είναι αν ξέρω ότι φεύγει για να ακολουθήσει τα όνειρα του.. Και γώ θέλω. Άκου τι λένε οι Augustana στο ρεφρέν (κάπου στο 2:30) .. .θα το κάνω άραγε ποτέ ?